Badania potwierdzają skuteczność profesjonalnych kosmetyków Valeo.

Dr dermatolog Ragna Pels o wynikach badania klinicznego przeprowadzonego na Uniwersytecie Medycznym Charité w Berlinie. Celem badania było sprawdzenie skuteczności regenerującego żelu z czarnego bzu i olejku do ciała zwiększającego elastyczność skóry.

„Uważam, że produkty, które mają wspierać terapię muszą być poddane obiektywnej ocenie. Dlatego przeprowadziliśmy badania czy skuteczne jest stosowanie żelu i olejku, w klinice dermatologicznej Charité Uniwersytetu Medycznego w Berlinie, pod kierunkiem prof. Jürgena Lademanna. Skuteczność żelu i olejku badano indywidualnie oraz w grupie łącznie 30 osób.

W wyniku badania stwierdzono, że osobne lub jednoczesne użycie żelu i olejku doprowadziło do znacznej poprawy badanych parametrów.

Na poprawę elastyczności skóry lepiej działał olejek niż żel. Poprawiła się również wilgotność wysuszonej skóry, za co odpowiadał tym razem żel w większym stopniu niż olejek.

Ogólnie struktura powierzchni skóry została znacznie poprawiona, co z kolei wynika ze skuteczności obu produktów.”

Ocenione parametry:

  • Transepidermalna utrata wody (TEWL)
  • Struktura bariery skórnej
  • Elastyczność skóry
  • Nawilżenie skóry

Wyniki:

  • Wzrost średnich wartości TEWL o 21% – 27%
  • Znacząca poprawa elastyczności skóry o 10%
  • Znacząca poprawa nawodnienia SC o 20%
  • Brak dowodów na uszkodzenie struktury barierowej skóry podczas jednoczesnego stosowania żelu i olejku.

„Połączone zastosowanie tych dwóch produktów wykazało najlepszy wpływ na badane
parametry, a tym samym na stan skóry. Funkcja barierowa została ulepszona, utworzyła
warstwę powierzchniową na najwyższej warstwie skóry.
Nawodnienie i elastyczność skóry uległy znacznej poprawie.
Niezależnie od tego, czy żel i olejek używane są osobno czy jednocześnie, każdy pacjent może być pewny, że wyniki będą bardzo zadowalające.

Na podstawie wyników testów zdecydowanie mogę polecić stosowanie regenerującego żelu z czarnego bzu i olejku do ciała zwiększającego elastyczność skóry Valeo Cosmetic Care.”

Dr dermatolog Ragna Pels

 


Szczegółowy opis przeprowadzonego badania oraz wyniki.

Porównanie TEWL (ang. Transepidermal Water Loss – Przeznaskórkowa utrata wody) i skanowania laserowego.

Analiza właściwości barierowych skóry jest ważna w różnych dziedzinach leczenia i kosmetologii. Opracowanie i poprawa stosowanych miejscowo substancji wymaga obiektywnej analizy właściwości bariery skórnej. Pomiar przeznaskórkowej utraty wody (TEWL) jest standardową metodą charakteryzującą funkcję bariery naskórkowej. Główną wadą tej metody jest to, że mogą na nią wpływać różne czynniki egzogenne i endogenne, np. zawartość wody w stosowanym preparacie i temperatura środowiska zewnętrznego.

W opisywanym badaniu pomiary TEWL były porównywane z pomiarem laserowego skaningowego mikroskopu konfokalnego LSM, dotyczącego zastosowania tych dwóch metod do nieinwazyjnej charakterystyki funkcji bariery naskórkowej in vivo.

Badania przeprowadzono przed i po leczeniu suchej skóry mieszanką żelową, opracowaną do leczenia skóry po radioterapii raka. Obecne wyniki wskazują, że laserowa mikroskopia skaningowa in vivo jest odpowiednią metodą do scharakteryzowania struktury bariery skórnej bez ingerencji czynników zewnętrznych.

 

Czynniki środowiskowe, takie jak suchy i zimny klimat, suche powietrze i silne wiatry, mogą w różny sposób wpływać na funkcję bariery naskórkowej.

Bariera naskurkowa działa głównie na warstwie rogowej naskórka (SC, łac. stratum corneum), co może prowadzić do wysuszenia skóry. Ponadto nienaruszona warstwie rogowej naskórka ma kluczowe znaczenie dla utrzymania bariery, która zapobiega utracie płynów, elektrolitów i innych cząsteczek z organizmu. SC chroni również skórę przed przenikaniem ksenobiotyków, czyli obcych substancji chemicznych nie będących składnikami organizmu człowieka.

Również zabiegi medyczne, takie jak radioterapia raka, mogą prowadzić do dysfunkcji bariery naskórkowej, a następnie do wysuszenia skóry. Na rynku dostępne są różne produkty do pielęgnacji skóry, które mają na celu poprawę parametrów skóry po radioterapii raka.

 

Główną funkcją bariery skórnej jest ochrona nas przed penetracją zanieczyszczeń i mikroorganizmów.

Ponadto bariera skórna zapobiega odwodnieniu organizmu człowieka. Jednak niewielkie ilości pary wodnej są stale uwalniane przez skórę na zewnątrz. Ilość wody odparowanej przez skórę można zmierzyć i wykorzystać do scharakteryzowania funkcji bariery naskórkowej. W przypadku uszkodzenia warstwy rogowej naskórka może odparować więcej wody.

Pomiary TEWL wykonuje się za pomocą małego, bardzo czułego układu elektrod, przez który przepuszczana jest para wodna wydzielana przez skórę. Wadą tych pomiarów jest to, że wpływają na nie stosowane miejscowo substancje zawierające wodę jako składnik mieszaniny. Ponadto pomiary TEWL należy zawsze wykonywać w znormalizowanych warunkach klimatycznych pod względem temperatury środowiska zewnętrznego, konwekcji powietrza i wilgotności otoczenia. Wreszcie na pomiary może mieć również wpływ stres i emocje dobrowolnych uczestników, testerów, którzy zgodzili się na wykonanie pomiarów.

W badaniu porównano pomiary TEWL z pomiarami wykonanymi laserowym mikroskopem skaningowym in vivo. Celem było zbadanie funkcji bariery skórnej i struktury warstwy rogowej naskórka. Dodatkowo przeanalizowano elastyczność skóry i nawodnienie SC.

Zbadano mieszanin żelu regenerującego z czarnego bzu, początkowo opracowaną w celu nawodnienia skóry po radioterapii. Celem pracy było porównanie ustalonych metod oceny funkcji bariery naskórkowej i powiązanych parametrów fizjologicznych z nowymi metodami optycznymi dzięki zastosowaniu laserowego skaningowego mikroskopu LSM.

 

Badanie wykonano na dwóch próbkach kosmetyków Valeo dostarczonych przez L`estétic GmbH. Był to regenerujący żel z czarnego bzu i olejek do ciała zwiększający elastyczność skóry.

Kosmetyki zostały pierwotnie opracowane do leczenia uszkodzonej skóry po radioterapii raka. Zgodnie z instrukcją stosowania żel i olejek należy nakładać razem na ten sam obszar skóry; najpierw żel, a potem olej. Ideą połączonego zastosowania było to, że żel powinien wnikać w suchą skórę, zwiększając nawilżenie SC. Następnie nałożony olej miał tworzyć ochronny film na powierzchni skóry, zmniejszając przeznaskórkową utratę wody, tworząc fizyczną barierę.

Badania przeprowadzono na przedramionach 10 zdrowych kobiet o suchej skórze, w wieku od 25 do 49 lat, które dobrowolnie zgodziły się na udział w testach. Sucha skóra została scharakteryzowana za pomocą rogówki. Ponadto zastosowano laserową mikroskopię skaningową in vivo do analizy struktury powierzchni skóry badanych.

Kobiety zostały wybrane w wyniku badań przesiewowych ochotników cechujących się suchą skórą. Ponadto kandydatki nie miały chorób skóry, alergii i innych chorób ogólnoustrojowych. Badanie zostało zatwierdzone przez Komisję Etyki Charité Uniwersytetu Medycznego w Berlinie, a wolontariuszki wyraziły pisemną świadomą zgodę.

Wolontariuszom zalecono miejscowe stosowanie żelu, a następnie oleju, dwa razy dziennie na wewnętrzną powierzchnię przedramienia przez okres 4 tygodni. Drugie przedramię pozostawiono nieleczone. Decyzję o tym, które przedramię należy poddać leczeniu, podjęto zgodnie ze schematem randomizacji.

Po okresie stosowania, odpowiednio 2 i 4 tygodnie, na leczonej i nieleczonej skórze zmierzono następujące parametry:

  • przeznaskórkową utratę wody (TEWL),
  • strukturę bariery skórnej laserowym mikroskopem skaningowym (LSM),
  • elastyczność skóry za pomocą cytometrii,
  • nawodnienie skóry za pomocą korneometrii.

 

Oznaczanie transepidermalnych wartości utraty wody (TEWL)

Wartości TEWL zmierzono za pomocą miernika TEWA 210 (Courage & Khazaka GmbH, Niemcy). Pomiary zawsze były wykonywane w tym samym miejscu skóry przez okres 20 sekund i zatrzymywane, gdy odchylenie standardowe było mniejsze niż 0,15 g m-2 h-1. Pomiary przeprowadzono zgodnie z opublikowanymi wytycznymi.

 

Analiza struktury skóry za pomocą skaningowego mikroskopu laserowego (LSM)

Badania LSM przeprowadzono za pomocą laserowego mikroskopu skaningowego in vivo Stratum (Optilas, Ltd., Melbourne, Australia) w trybie fluorescencyjnym. System składał się z podstawowej stacji zawierającej laser argonowy (488 nm), spektrometr i układ detektora. Stacja podstawowa jest połączona światłowodem z instrumentem, w którym znajduje się system obrazowania optycznego i jednostka sterująca ogniskowaniem.

Rozmiar badanego obszaru skóry wynosił 250 x 250 μm. Przed rozpoczęciem pomiarów LSM na skórę nałożono barwnik fluorescencyjny (0,2% fluoresceiny w wodzie) w celu uwidocznienia struktury komórkowej.

 

Określenie elastyczności skóry

Elastyczność skóry przed i po zastosowaniu produktów została określona za pomocą kątomierza SEM 575 (Courage & Khazaka GmbH, Niemcy). Elastyczność sklasyfikowano według parametrów R0 (całkowita rozciągliwość skóry) i R2 (ogólna elastyczność skóry). Im niższa uzyskana wartość R0, tym bardziej jędrniejsza jest skóra. Im bliżej uzyskanych wartości R2 do „1”, tym wyższa elastyczność skóry. Pomiary te przeprowadzono na leczonych i nieleczonych obszarach skóry, w tym samym miejscu skóry. Wartości uzyskane przed leczeniem zostały wystandaryzowane do 100%.

 

Oznaczanie nawodnienia warstwy rogowej naskórka

Nawodnienie SC określono za pomocą Corneometer® CM 820 (Courage & Khazaka GmbH, Niemcy). Zasada pomiaru opiera się na zmianach pojemności kondensatora pomiarowego. Jeśli czujnik korneometru zostanie dociśnięty do skóry, warstwa rogowa jest mierzona w zakresie zmian pola kondensatora. W tym celu stosuje się bardzo wysoką stałą dielektryczną wody, którą w odróżnieniu od większości innych kwestii można wyraźnie odróżnić. Stała dielektryczna skóry jest tym wyższa, im więcej wody znajduje się w tkance. Pojemność kondensatora pomiarowego jest przekształcana na wartość cyfrową, która jest proporcjonalna do poziomu wilgotności skóry. Wartości wyrażono w dowolnych jednostkach. Pomiary przeprowadzono zgodnie z opublikowanymi wytycznymi.

 

Wyniki

Początkowe wartości TEWL badanych wykazały szeroki zakres od 5,1 do 10,1 g m-2 h-1. Dlatego w celu lepszego porównania skuteczności różnych metod leczenia początkowe wartości TEWL badanych kobiet zostały ustandaryzowane do 100%. Podczas gdy średnie wartości TEWL nieleczonej skóry określone dla wszystkich ochotników zawsze pozostawały stałe przez cztery tygodnie (99 ± 17%), średnie wartości TEWL leczonej skóry wzrosły o 21 ± 27%. Zasadniczo tak wysoki wzrost powinien korelować z silnym uszkodzeniem bariery naskórkowej.

Jednak wynik ten był zaskakujący, ponieważ inne parametry skóry, takie jak elastyczność skóry i nawodnienie SC zostały znacznie poprawione. Po 4-tygodniowym zabiegu nawilżenie SC wzrosło o 20%, a elastyczność skóry o ok. średnio 10%. Te wyniki stanowią dowód na poprawę bariery skórnej, bez oznak zniszczenia podczas połączonego leczenia żelem.

Porównując strukturę komórkową SC za pomocą skaningowego mikroskopu laserowego przed i po łączonym leczeniu, można było zaobserwować wyraźną poprawę bariery skórnej.

Badania potwierdzają skuteczność kosmetyków Valeo

 

Przed zabiegiem typowe cechy suchej skóry można było rozpoznać na obrazach LSM.

Korneocyty SC wykazują nieregularną strukturę górzystą. Cztery tygodnie po zabiegu żelowym poprawiła się struktura bariery skórnej. Korneocyty utworzyły płaską strukturę „podobną do plastra miodu” otoczoną nienaruszonymi warstwami lipidowymi. Takie obrazy są charakterystyczne dla nienaruszonej zdrowej warstwy rogowej naskórka.

Różnice między pomiarami TEWL i LSM in vivo można wyjaśnić działaniem miejscowo stosowanego preparatu.

Po regularnym podawaniu miejscowym nałożone produkty tworzyły cienką jednorodną warstwę ochronną na powierzchni skóry. Ten film zmniejszył ciągły przepływ wody przez barierę skórną i doprowadził do gromadzenia się wilgoci w warstwie rogowej i pod nią. Konsekwencją tego była poprawa wilgotności i elastyczności skóry. Ponieważ czujnik TEWL został nałożony bezpośrednio na powierzchnię skóry podczas pomiarów TEWL, folia ochronna utworzona przez mieszaninę żelu została fizycznie zniesiona lub zmierzono bezpośrednie uwalnianie wody. W rezultacie uwolniono wodę gromadzącą się w warstwach skóry poniżej. To z kolei spowodowało silny tymczasowy wzrost wartości TEWL. W związku z tym pomiary TEWL zostały zakłócone i nie mogły być zastosowane bezpośrednio w tym doświadczalnym otoczeniu do scharakteryzowania funkcji bariery naskórkowej. Efekt ten nasila się wraz ze wzrostem skuteczności filmu ochronnego, który powstał na powierzchni skóry.

Wyniki badania pokazują, że pomiary LSM in vivo dają bardziej szczegółową, a przy tym bardziej dokładną ocenę stanu bariery skórnej niż pomiary TEWL. Ponadto pomiary LSM są odpowiednie do analizy skuteczności miejscowo stosowanych leków i produktów kosmetycznych na poziomie komórkowym. Ponadto na pomiary LSM nie mają wpływu zakłócenia powodowane przez produkty stosowane miejscowo, temperatura otoczenia, wysoka wilgotność powietrza w otoczeniu lub ruchy badanych osób.

Dane LSM odzwierciedlają stan bariery skórnej, co jest zrozumiałe również dla konsumentów, którzy nie specjalizują się w technologii pomiaru skóry.

Systemy LSM in vivo są nadal bardzo drogie i jak dotąd nie zweryfikowano żadnej oceny ilościowej. Ze względu na szybki postęp w dziedzinie optoelektroniki w spektroskopii można oczekiwać, że systemy LSM staną się bardziej przystępne i szeroko stosowane w najbliższej przyszłości.

Opracowanie badania w wersji elektronicznej (EN)